The 1000 years lie

 

They lied to us

and added 1000 years

to our calendar

we are living 1020 after Jesus Christ

Not 2020 after Jesus Christ

And in the year 5970

After creation of Heavens Earth Sea and Humans

Bible chronologists say we are currently approaching the end of 6000 years

 

And they are right

 

Jeremiah 16:

19 O LORD, my strength, and my fortress, and my refuge in the day of affliction, the Gentiles (Nations / Goyim) shall come unto thee from the ends of the earth, and shall say, Surely our fathers have inherited lies, vanity, and things wherein there is no profit.

20 Shall a man make gods unto himself, and they are no gods?

21 Therefore, behold, I will this once cause them to know, I will cause them to know mine hand and my might; and they shall know that my name is יְהֹוָה

 

Mark 7:

He answered and said unto them, Well hath Esaias prophesied of you hypocrites, as it is written, This people honoureth me with their lips, but their heart is far from me.

Howbeit in vain do they worship me, teaching for doctrines the commandments of men.

 

Galatians 3:

14 That the blessing of Abraham might come on the Gentiles (Nations / Goyim) through Jesus Christ; that we might receive the promise of the Spirit through faith.

 

Hebrews 11:

Now faith is the substance (Protein/enzyme/Laminin) of things hoped for, the evidence of things not seen.

2 For by it the elders obtained a good report.

3 Through faith we understand that the world (G165) is framed by the word of God, so that things which are seen were not made of things which do appear.

 

Strong's G165 - aiōn  αἰών

 

Anno Mundi

  • English

Anno Mundi (Latin for "in the year of the world"; Hebrewלבריאת העולם‎, "to the creation of the world"), abbreviated as AM, or Year After Creation,[1] is a calendar era based on the biblical accounts of the creation of the world and subsequent history. Two such calendar eras have seen notable use historically:

  • Dutch

Anno Mundi (afkorting van het Latijnse ab creatione mundi; "in het jaar van de wereld" of "sinds de schepping van de wereld"), afgekort AM of A.M., is het begin van de jaartelling die telt vanaf het moment van de Bijbelse schepping van de wereld.

 

Jubilees 4:

16 And in the eleventh jubilee [512-18 A.M.] Jared took to himself a wife, and
her name was Baraka, the daughter of Rasujal, a daughter of his father's
brother, in the fourth week of this jubilee, [522 A.M.] and she bare him a son in
the fifth week, in the fourth year of the jubilee, and he called his name Enoch.
17 And he was the first among men that are born on earth who learnt writing
and knowledge and wisdom and who wrote down the signs of heaven according
to the order of their months in a book, that men might know the seasons of the
years according to the order of their separate months.
18 And he was the first to write a testimony and he testified to the sons of
men among the generations of the earth, and recounted the weeks of the
jubilees, and made known to them the days of the years, and set in order the
months and recounted the Shabbats of the years as we made them, known to
him.
19 And what was and what will be he saw in a vision of his sleep, as it will
happen to the children of men throughout their generations until the Day of
Judgment; he saw and understood everything, and wrote his testimony, and
placed the testimony on earth for all the children of men and for their
generations.
20 And in the twelfth jubilee, [582-88] in the seventh week thereof, he took to
himself a wife, and her name was Edna, the daughter of Danel, the daughter of
his father's brother, and in the sixth year in this week [587 A.M.] she bare him a
son and he called his name Methuselah.
21 And he was moreover with the malakim (Angels) of YAHWEH these six jubilees of
years, and they showed him everything which is on earth and in the heavens,
the rule of the sun, and he wrote down everything.
22 And he testified to the Watchers, who had sinned with the daughters of
men; for these had begun to unite themselves, so as to be defiled, with the
daughters of men, and Enoch testified against them all.

 

Jubilees 5:

22 And Noah made the ark in all respects as He commanded him, in the
twenty-seventh jubilee of years, in the fifth week in the fifth year (on the new
month of the first month).

 

27 jubilees  * 50 = 1350
In the 5th week 50 * 6 = 300
In the 5e year = 306

Makes  the year 1656 A.M. 

 


Jubilees 6:

(See also Flat Earth)
28 And on this account he ordained them for himself as feasts for a memorial
forever, and thus are they ordained.
29 And they placed them on the heavenly tablets, each had thirteen weeks;
from one to another (passed) their memorial, from the first to the second, and
from the second to the third, and from the third to the fourth.
30 And all the days of the commandment will be fifty two weeks of days (52 weeks X 7 days = 364 days), and
(these will make) the entire year complete. Thus it is engraved and ordained on
the heavenly tablets.
31 And there is no neglecting (this commandment) for a single year or from
year to year.
32 And command you the children of Yisrael that they observe the years
according to this reckoning- three hundred and sixty-four days (364 days), and (these) will
constitute a complete year, and they will not disturb its time from its days and
from its feasts; for everything will fall out in them according to their testimony,
and they will not leave out any day nor disturb any feasts.
33 But if they do neglect and do not observe them according to His
commandment, then they will disturb all their seasons and the years will be
dislodged from this (order), [and they will disturb the seasons and the years will
be dislodged] and they will neglect their ordinances.
34 And all the children of Yisrael will forget and will not find the path of the
years, and will forget the new months, and seasons, and Shabbats and they will
go wrong as to all the order of the years.
35 For I know and from henceforth will I declare it unto you, and it is not of
my own devising; for the book is written before me, and on the heavenly tablets
the division of days is ordained, lest they forget the feasts of the covenant and
walk according to the feasts of the Gentiles after their error and after their
ignorance.
36 For there will be those who will assuredly make observations of the moon
-how it disturbs the seasons and comes in from year to year ten days too soon.
37 For this reason the years will come upon them when they will disturb (the
order), and make an abominable (day) the day of testimony, and an unclean day
a feast day, and they will confound all the days, the kodesh with the unclean,
and the unclean day with the kodesh; for they will go wrong as to the months
and Shabbats and feasts and jubilees.
38 For this reason I command and testify to you that you may testify to them;
for after your death your children will disturb them, so that they will not make
the year three hundred and sixty-four days only, and for this reason they will go
wrong as to the new months and seasons and Shabbats and festivals, and they
will eat all kinds of blood with all kinds of flesh.

 

What year is it really after the creation

of Heaven Earth and Sea 5970 (2020)?!

Source:

 

I found the proof that we are living in the year 5967/ 5968 (2018)

After the creation of the Heavens, Earth and Sea.

 

Because Rosh Ha Sjana is later in the year.

- Gregorian calendar begins in January 5967 (2018),

- Jewish calendar begins in September / October

- YHWH HIS calendar begins in March / April 5968 (2018).

 

The last sentence says:

30 januari 648 Vrede_van_Munster

The swearing-in of the treaty by the Spanish and Dutch negotiators (Gerard Terborch, 1648) The signing of the peace treaty of Münster - the six negotiators with raised fingers from left to right. Willem Ripperda, Frans van Donia, Adriaen Clant tot Stedum, Adriaen Pauw, Johan van Mathenesse and Barthold van Gent.

 

De beëdiging van het verdrag door de Spaanse en Nederlandse onderhandelaars (Gerard Terborch, 1648) De ondertekening van het vredesverdrag van Münster - de zes onderhandelaars met opgeheven vingers v.l.n.r. Willem RipperdaFrans van DoniaAdriaen Clant tot StedumAdriaen PauwJohan van Mathenesse en Barthold van Gent.

J.648

Westfaelischer_Friede_in_Muenster_(Gerard_Terborch_1648)

 

op 15 mei 1648 in Münster gesloten werd tussen Spanje en de Republiek der Verenigde Provinciën, waarmee aan de Tachtigjarige Oorlog tussen Spanje en de opstandelingen in de Republiek een einde kwam en de Republiek als soevereine staat erkend werd.

 

De pagina van het vredesverdrag van Münster met daarop de ondertekeningen en persoonlijke zegels van de onderhandelaars. Het origineel bevindt zich in het Nationaal Archief te Den Haag en beslaat in totaal zo'n veertig pagina's.

 

 

Johan van Matenesse, een van de Nederlandse onderhandelaars. Gravure naar Anselmus van Hulle.

 

De Vrede van Münster was onderdeel van de Vrede van Westfalen, die ook een einde maakte aan de Dertigjarige Oorlog. Zij moet niet worden verward met het Verdrag van Münster van 24 oktober 1648 tussen het Heilige Roomse Rijk en Frankrijk, dat overigens een grote overlapping had met het Verdrag van Osnabrück van dezelfde datum tussen het Heilige Roomse Rijk en Zweden. Alle zijn onderdeel van de Vrede van Westfalen.

Het verdrag tussen Spanje en de Nederlanden werd op 30 januari 1648 vastgelegd. Op 15 mei werd de vrede getekend en door Nederlandse en Spaanse gezanten met een eed bekrachtigd, onder grote belangstelling van het volk in Münster.

 

Source: 

Peace of Münster

 

Vrede van Münster

 

Original Document

Den dertichsten Januarij zes en hondert achtenveertich.

J 648.

 

Johan van Mathenesse

Anselmus van Hulle (Gent1601) was een Vlaams kunstschilder.

Source: 

De ondertekening van het vredesverdrag in (1)678 te Nijmegen. Coll. Het Valkhof

 

Begin juni 1672 veroverden Franse legers onder leiding van Lodewijk XIV alle versterkingen aan de Rijn. De vestingen bleken slecht onderhouden, de magazijnen leeg. Intussen had de bisschop van Münster de Achterhoek veroverd. Gelderland was binnen tien dagen veroverd. 

Burgers werden uitgemergeld door belastingen in geld en natura en door de verplichting soldaten in huis op te nemen. Maar de krijgskansen keerden; Spanje en het Duitse Rijk schaarden zich achter de Republiek en de Fransen trokken zich al plunderend terug. Gelderland bleef in i.674 volkomen verarmd achter. Nijmegen werd gekozen als stad waar de vredesconferentie werd gehouden voor alle staten en staatjes die bij het conflict betrokken waren geweest. De stad werd het decor van een groot toneelstuk. Op 11 augustus i.678 werd de vrede na lang onderhandelen getekend. Voor Gelderland was de vrede desastreus. Er kwam een eind aan het zelfbestuur van provincie en steden. Stadhouder Willem III (van oranje) mocht voortaan alle bestuurders aanstellen.

 

Source: 

 

 

Stadhouder Willem III

 

Also called 

King William III of England

and

Willem III van Oranje (orange)

(1650-1702)

 

I found a whole different story within this search of the 1000 years LIE.

 

(See links for English at source:)

i.699 / i.702 / i.705

i702 op sint josephs dagh den i9 meert guo die

Obijt prins willem den derden

coninck van Engelant

 

 

Willem III van Oranje

Willem Hendrik van Oranje (Binnenhof (Den Haag), 14 november 1650  Kensington Palace, 19 maart 1702) was een soevereine prins van Oranje van het huis Oranje-Nassau sinds zijn geboorte.

Vanaf 1672 bestuurde hij als stadhouder Willem III van Oranje Holland, Zeeland en Utrecht, sinds 1675 ook Gelre en Zutphen en Overijssel, en ten slotte sinds 1696 ook Drenthe, in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Vanaf 1689 regeerde hij als koning Willem III over Engeland en Ierland. Toevallig was zijn regeringsnummer (III) hetzelfde voor zowel Oranje als Engeland. Als koning van Schotland stond hij bekend als Willem II. Hij staat informeel bekend als King Billy in Ierland en Schotland.

In wat nu bekend staat als de Glorious Revolution, viel Willem Engeland binnen op 15 november 1688 in een actie die uiteindelijk koning Jacobus II afzette en de kronen van Engeland, Schotland en Ierland voor hem won. Op de Britse Eilanden regeerde Willem samen met zijn vrouw, Maria II, tot haar dood op 7 januari 1695 (Britse jaartelling 28 december 1694). De periode van hun gezamenlijke heerschappij wordt vaak aangeduid als "Willem en Maria". In het jaar 1694 kwam ook de Bank of England tot stand, wat Willem III verzekerde van de steun van de bankiers aan zijn regering.

Willem was een protestant en mede daarom nam hij deel aan verschillende oorlogen tegen de machtige katholieke koning Lodewijk XIV van Frankrijk, in coalitie met de protestantse en katholieke machten van Europa. Veel protestanten riepen hem uit tot een voorvechter van hun geloof. Grotendeels vanwege deze reputatie was Willem in staat om de Britse kronen te nemen toen velen vreesden dat het katholicisme zou herleven onder Jacobus. Willems overwinning over Jacobus bij de Slag aan de Boyne in 1690 wordt herdacht door de Oranjeorde in Noord-Ierland en delen van Schotland tot op de dag van vandaag. Zijn heerschappij markeerde het begin van de overgang van de persoonlijke heerschappij van de Stuarts naar de meer parlement-gerichte heerschappij van het huis Hannover.

 

Source:

 

Bank of England

Bank of England

Het bankgebouw van de Bank of England aan de Thread needle Street in Londen Oprichting 1694 

Sleutelfiguren Mark Carney (governor, tot 16 maart 2020)
Andrew Bailey (vanaf 16 maart 2020)

Land Verenigd Koninkrijk 

Hoofdkantoor LondenSector 

Centrale bankWebsite 

  • http://www.bankofengland.co.uk 
     
    Bank of England, afbeelding uit het Nordisk familjebok
     
    Bank of England, Leeds.

    De Bank of England is de centrale bank van het Verenigd Koninkrijk. De bank is gelegen aan Threadneedle Street bij het station Bank van de Londense metro. In de wandeling staat ze ook wel bekend als The old lady of Threadneedle Street. De Bank of England is lid van het Europees Stelsel van Centrale Banken.

    Inhoud

    Geschiedenis

    De Bank of England werd gesticht in 1694 als bankier van koning-stadhouder Willem III. Deze erfde van zijn voorgangers een vrijwel failliete staat; bij gebrek aan kredietwaardigheid hadden de Engelse koningen de gewoonte om in geval van geldnood extra belastingen te heffen of in bescherming gegeven rijkdommen te confisqueren. Toen Willem na diverse verloren zeeslagen 1,2 miljoen pond nodig had om oorlog tegen Frankrijk te kunnen voeren, besloot een groep vermogende kooplieden uit Londen en Edinburgh de koning ditmaal voor te zijn en hem het bedrag als lening aan te bieden.[1] Als tegenprestatie zou de koning een rente van jaarlijks 8% betalen. Ook verkreeg de voor dit doel opgerichte bank het recht om bankbiljetten uit te geven, gedekt door de staatsschuld. Dit laatste maakte de onderneming extra lucratief: de Bank of England kon een deel van de staatsschuld, vertegenwoordigd door een bankbiljet, uitlenen, en er voor een tweede maal rente over innen. De oorspronkelijke lening van Willem III is nooit terugbetaald en vormt nog altijd de basis van het Britse geldsysteem.

    De hoogste functionaris van de instelling is de Governor. De eerste governor was de uit een Waalse emigrantenfamilie afkomstige John Houblon.[3]

    Bankbiljetten

    Tot aan de 19e eeuw mochten private banken in Engeland hun eigen papiergeld drukken. Met de Bank Charter Act 1844 begon de ontwikkeling die de Bank of England uiteindelijk het monopolie op uitgifte van biljetten zouden geven. In 1921 verloor de laatste private bank Fox, Fowler and Company in Engeland dit recht; haar biljetten bleven tot in de jaren 90 geldig. Het monopolie geldt alleen in Engeland: de Bank of Scotland geeft nog steeds bankbiljetten uit

    Toezicht

    De Bank of England was tot 1997 verantwoordelijk voor het toezicht op de banken. In dat jaar ging deze taak over naar een nieuwe organisatie, de Financial Services Authority (FSA) op aandringen van New Labour politici.[4] De transitie was een gevolg van politieke ontevredenheid over het toezicht met de ondergang van Johnson Matthey in 1984, de Bank of Credit and Commerce International (BCCI) in 1991 en Barings Bank in 1995.[4]

    In 2011 was er weer een omslag. De kredietcrisis had veel banken in grote financiële problemen gebracht, waaronder Northern Rock en Royal Bank of Scotland, en deze stonden onder toezicht van de FSA.[4] De regering, onder leiding van de Conservatieven, besloten het toezicht weer onder te brengen bij de Bank of England.[4]

 

Source: 

 

GESCHIEDENIS VAN DE BANK OF ENGLAND

 

De Bank of England krijgt voor het eerst in haar ruim driehonderdjarig bestaan een niet-Brit als gouverneur. Mervyn King, de aftredende gouverneur van de Britse centrale bank, zal vervangen worden door de Canadees Mark Carney. De Bank of England is de op één na oudste centrale bank ter wereld en werd in 1694 opgericht onder het gezag van de Nederlandse stadhouder, en Engelse koning, Willem III. (Van Oranje)

 

Toen Willem III na de Glorieuze Revolutie in 1688 koning van Engeland werd, was de Engelse economie een puinhoop. De kroon had moeite om belastingen te heffen en er kwam weinig goud en zilver het land binnen. De Slag bij Beachy Head in 1690, waarbij de Engelse vloot werd verwoest door de Fransen, betekende dat Engeland haar vloot moest herbouwen en daarvoor een grote hoeveelheid geld nodig had. Willem kwam daarop snel tot de conclusie dat Engeland een centrale bank nodig had om de economie aan te sturen.

Oprichting van de Bank of England

Het herbouwen van deze vloot was een probleem. De schatkist was leeg en het krediet van de Engelse kroon was zo laag dat het onmogelijk was om de benodigde 1,2 miljoen pond te lenen bij de Londense banken. Willem liet daarom, naar Nederlands model en volgens een plan van bankier William Patterson, aandelen uitgeven aan investeerders om de 1,2 miljoen pond op te halen. Het benodigde geld was in 12 dagen binnen en op 27 juli 1694 werd het Royal Charter uitgegeven, waardoor de oprichting van de Bank of England een feit was. De Bank of England kreeg hierbij de taak om het binnengekomen geld te beheren en werd de tweede nationale centrale bank uit de geschiedenis, na de Zweedse Riksbank uit 1668.

Economische groei

De opbouw van de nieuwe Engelse vloot werkte als een katalysator voor de hele Engelse economie. Voor de bouw van schepen waren grote hoeveelheden hout en spijkers nodig, die allemaal werden geproduceerd op Engelse bodem. Door haar maritieme kracht groeide Engeland in de 18e uit tot een wereldmacht en de dominante mogendheid op zee. De Bank of England kreeg in deze periode steeds meer bevoegdheden. Zo ging de bank bankbiljetten uitgeven en redde het een aantal kleinere Engelse banken na de South Sea Bubble crash in de jaren ’20 van de 18e eeuw, één van de eerste bancaire crises uit de geschiedenis.

Staatsschuld

Aan het einde van de 18e eeuw raakte Engeland eerst verstrikt in de Amerikaanse Revolutie en daarna betrokken bij de Napoleontische Oorlogen. Omdat deze oorlogen veel geld kostten bleef de Bank of England geld bijlenen, wat leidde tot de eerste staatsschuld uit de geschiedenis. De bank bleef in de 19e eeuw echter de stabiele factor tijdens verschillende economische crises en ook in de Eerste Wereldoorlog hielp de Bank of England om de Engelse economie overeind te houden. Na de Tweede Wereldoorlog werd de bank genationaliseerd en bleef het een belangrijke adviseur van het ministerie van Economische Zaken en de schuldenbeheerder van de Engelse staat.

Mark Carney is nu tot ieders grote verbazing tot de eerste niet-Britse gouverneur van de Bank of England benoemd. Carney staat nu nog aan het hoofd van de Canadese centrale bank, maar zal in juni volgend jaar het gouverneurschap van de Britse bank op zich nemen.

 

Source:

 

The Whig government was responsible for the creation of the Bank of England following the example of the Bank of Amsterdam. William's decision to grant the Royal Charter in 1694 to the Bank of England, a private institution owned by bankers, is his most relevant economic legacy. It laid the financial foundation of the English take-over of the central role of the Dutch Republic and Bank of Amsterdam in global commerce in the 18th century.

 

Source:

 

Koninkrijk Engeland

 

Dit artikel gaat over de historische staat. Zie het artikel Engeland over het hedendaagse deel van het Verenigd Koninkrijk. Kingdom of England   927 – 1649
1660 — 1707
 
 

Motto
Dieu et mon droit

 

Het koninkrijk Engeland was, van 927 tot 1707, een soevereine staat ten noordwesten van continentaal Europa. Op zijn hoogtepunt overspande het Koninkrijk Engeland het zuidelijke twee derde van het eiland Groot-Brittannië (inclusief zowel hedendaags Engeland als Wales) en verschillende kleinere omliggende eilanden; wat vandaag de dag bestaat uit het rechtsgebied Engeland en Wales. Het had een landgrens met het koninkrijk Schotland in het noorden. Aan het begin van de periode was zijn hoofdstad en belangrijkste koninklijke residentie Winchester, maar Westminster en Gloucester werden een bijna gelijke status toegekend, waarbij Westminster geleidelijk aan de voorkeur kreeg.

Engeland als een natiestaat begon op 12 juli 927 na een bijeenkomst van koningen uit heel Groot-Brittannië op Eamont Bridge, Cumbria, maar in grote lijnen herleidt het zijn oorsprong zich tot de Angelsaksische vestiging van Groot-Brittannië en de heptarchie van kleine staten die volgden en zich uiteindelijk verenigden. De Normandische invasie van Wales van 1067-1283 (geformaliseerd met het Statuut van Rhuddlan in 1284) bracht Wales onder Engelse controle, en Wales kwam onder de Engelse wet met de "Laws in Wales Acts 1535 and 1542". Op 1 mei 1707 werd Engeland verenigd met koninkrijk Schotland om het Koninkrijk Groot-Brittannië te creëren onder de voorwaarden van de Acts of Union 1707. Hoewel het niet langer een soevereine staat is, blijft modern Engeland een van de landen van het Verenigd Koninkrijk.

In het begin van de 12e eeuw was de stad Westminster in Londen de de facto hoofdstad geworden. Londen heeft dus feitelijk steeds gediend als de hoofdstad, eerst van het Koninkrijk Engeland, dan van het Koninkrijk Groot-Brittannië (1707-1801) en vervolgens van het Verenigd Koninkrijk.

Belangrijkste dynastieën die regeerden waren het huis Normandië (1066-1154) na de Normandische verovering van Engeland in 1066, het huis Plantagenet (1154-1399) na de Anarchie, het huis Tudor (1485-1553) na de Rozenoorlogen (1455-1485) tussen het Huis York en huis Lancaster, en het huis Stuart (1603-1707) door huwelijk en vererving.

Het Angevijnse Rijk van de Plantagenets in Frankrijk, een erfenis van de Franse origine van het koningshuis ging uiteindelijk in 1214 in de slag bij Bouvines verloren. Slechts het hertogdom Aquitanië en het graafschap Gascogne bleven in handen van het Engelse koningshuis als vazal van het koning van Frankrijk. Deze verloren oorlog leidde ook tot het charter Magna Carta en de inperking van de koninklijke macht. Het overgebleven leen Guyenne leidde een eeuw later tot de Honderdjarige Oorlog (1337-1453) met de koning van Frankrijk en het Huis Valois.

Hendrik VIII van Engeland (1509-1547) brak met Rome en stichtte de Church of England in 1534 (Anglicaanse Kerk).

Elizabeth I van Engeland (1558-1603) steunde de Engelse piraterij van John Hawkins en Francis Drake in West-Indië, wat deels de aanleiding was voor de Spaans-Engelse Oorlog (1585-1604), en stichtte in 1600 de Britse Oost-Indische Compagnie. De eerste succesvolle kolonisatiepoging van Noord-Amerika was Jamestown in 1607, de aanvang van het Britse Rijk.

De Engelse Burgeroorlog (1639 en 1651) brak uit tijdens de heerschappij van Karel I van Engeland (1625-1649), van het katholiekgezinde Schotse huis Stuart, en bracht Oliver Cromwell aan de macht, vanaf 1649 als staatshoofd van het Engelse Gemenebest. Engelse Scheepvaartwetten van 1651 over de scheepvaart van en naar Engeland en de Engelse koloniën leidden tot de Engels-Nederlandse oorlogen.

De katholieke Jacobus II van Engeland (1685-1688) verloor de macht tijdens de Glorious Revolution aan zijn dochter Maria II van Engeland (1689-1694) en haar man Willem III van Oranje (1689–1702), stadhouder van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Willem erkende de Bill of Rights als basis voor machtsverschuiving naar het Parlement van Engeland. Tijdens de regering van de zus van Maria, Anna Stuart, werden Schotland en Engeland bestuurlijk samengevoegd met de Act of Union.

Zie ook

 

Source:

 

Koning Willem III van Oranje gehuwd met zijn nicht Maria II van Engeland was Koning van Engeland in 16891702.

Op de leeftijd van vijftien jaar werd Maria de verloofde van de protestantse Nederlandse stadhouder Willem, prins van Oranje. Willem was de zoon van Maria’s tante, Maria Henriëtte Stuart (een zus van haar vader Jacobus II) en van prins Willem II van Oranje-Nassau

 

Source:

 

Acts of Union

The Acts of Union 1707 were a pair of Parliamentary Acts passed during 1706 and 1707 by the Parliament of England and the Parliament of Scotland to put into effect the Treaty of Union agreed on 22 July 1706. The acts joined the Kingdom of England and the Kingdom of Scotland (previously separate sovereign states, with separate legislatures but with the same monarch) into the Kingdom of Great Britain.[120]

England, Scotland, and Ireland had shared a monarch for more than a hundred years, since the Union of the Crowns in 1603, when King James VI of Scotland inherited the English and Irish thrones from his first cousin twice removed, Queen Elizabeth I. Although described as a Union of Crowns, until 1707 there were in fact two separate crowns resting on the same head. There had been attempts in 1606, 1667, and 1689, to unite England and Scotland by Acts of Parliament, but it was not until the early 18th century that the idea had the support of both political establishments behind it, albeit for rather different reasons.

 

Source: 

 

the Dutch Republic

John William Friso (DutchJohan Willem Friso; 14 August 1687 – 14 July 1711) became the (titular) Prince of Orange in 1702. He was the Stadtholder of Friesland and Groningen in the Dutch Republic until his death by accidental drowning in the Hollands Diep in 1711. Friso and his wife, Marie Louise, are the most recent common ancestors of all European monarchs occupying the throne today.

 

the United Provinces of the Netherlands

William IV (Willem Karel Hendrik Friso; 1 September 1711 – 22 October 1751) was Prince of Orange from birth and the first hereditary Stadtholder of all the United Provinces of the Netherlands from 1747 till his death in 1751.[1] During his whole life he was furthermore ruler of the Principality of Orange-Nassau within the Holy Roman Empire.

 

the Dutch Republic

William V (Willem Batavus; 8 March 1748 – 9 April 1806) was a Prince of Orange and the last Stadtholder of the Dutch Republic. He went into exile to London in 1795. He was furthermore ruler of the Principality of Orange-Nassau until his death in 1806. In that capacity he was succeeded by his son William.

 

The Netherlands

  • Reign 16 March 1815 – 7 October 1840 Inauguration 30 March 1814

https://en.wikipedia.org/wiki/William_I_of_the_Netherlands

 

  • Reign 7 October 1840 – 17 March 1849 Inauguration 28 November 1840

https://en.wikipedia.org/wiki/William_II_of_the_Netherlands

 

  • Reign 17 March 1849 – 23 November 1890 Inauguration 12 May 1849

https://en.wikipedia.org/wiki/William_III_of_the_Netherlands

 

https://en.wikipedia.org/wiki/Wilhelmina_of_the_Netherlands

 

  • Reign 4 September 1948 – 30 April 1980 Inauguration 6 September 1948

https://en.wikipedia.org/wiki/Juliana_of_the_Netherlands

 

https://en.wikipedia.org/wiki/Beatrix_of_the_Netherlands

 

https://en.wikipedia.org/wiki/Willem-Alexander_of_the_Netherlands

 

The current King of the Netherlands

Lijst: Koningen, koninginnen van Nederland, der Nederlanden

Willem, Emma, Wilhelmina, Juliana, Beatrix, Willem-Alexander ... Iedereen met enige kennis van de monarchie in Nederland weet ongetwijfeld dat het hier koningen en koninginnen van Nederland betreft. Maar wie waren deze monarchen? Wanneer regeerden zij en wat waren hun belangrijkste verdiensten en beproevingen? De onderstaande geschiedenis van de koningenkoninginnen der Nederlanden is chronologisch ingedeeld. Elke koning en koningin van Nederland wordt bovendien afzonderlijk behandeld:

Voor 1815

Alvorens in 1815 het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werd opgericht, hadden Nederlandse gebieden ten tijde van Napoleon deel uitgemaakt van een Franse vazalstaat, met onder meer (van 1806 tot 1810) aan het hoofd koning Lodewijk Napoleon Bonaparte, neef van de Franse keizer Napoleon I. De onderstaande lijst behandelt de geschiedenis van Nederlandse koningen en koninginnen, afkomstig uit het Huis Oranje-Nassau, na de oprichting van het nieuwe Koninkrijk in 1815.

Willem I: 1815 - 1840

Zoon van stadhouder Willem V, zette in 1813 voor het eerst sinds achttien jaar weer voet op Hollandse grond, op het strand van Scheveningen. Getrouwd met Wilhelmina van Pruisen van 1791 tot 1837. Was van 1815 tot 1830 koning van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, waartoe ook België behoorde. Stond bekend om kapitalistische maatregelen, verbetering infrastructuur, maar ook kritische houding ten opzichte van de Franse taal en het katholicisme. Willem I maakte in 1830 de onafhankelijkheid van België mee, erkende deze zelf echter pas in 1839. Stond bekend als vermogend en absolutistisch, conservatief vorst.

Willem II: 1840 - 1849

Zoon van Willem I, was Nederlands bevelhebber tijdens de Slag bij Waterloo, waar hij licht gewond raakte. Van 1816 - 1849 getrouwd met Anna Paulowna van Rusland, dochter van tsaar Paul I. Steunde in 1848, uit angst voor een revolutie in Nederland, de grondwetswijziging van de liberaal Thorbecke, die de koninklijke macht inperkte. Willem II stond bekend als een 'ridderlijk' vorst.

Willem III: 1849 - 1890

Zoon van Willem II, van 1849 - 1877 getrouwd met zijn nicht Sophie van Württemberg. Dit echtpaar leefde vanaf 1851 gescheiden van tafel en bed, waarna Willem - na Sophies dood in 1877 - van 1879 tot 1890 getrouwd was met prinses Emma van Waldeck-Pyrmont. Willem had grote moeite met Thorbeckes grondwet en wenste meer koninklijke macht ten opzichte van de in zijn ogen achterhaalde 'volkssoevereiniteit'. De vorst had meerdere buitenechtelijke kinderen. Historici twijfelen of Willem III wel de vader van Wilhelmina was (geboren in 1880 als dochter van Willem en Emma), aangezien hij naar alle waarschijnlijkheid een geslachtsziekte had. Willem III, die ook wel spottend 'Koning Gorilla' werd genoemd, is voorlopig de laatste van de koningen van Nederland, tot het moment dat de huidige kroonprins Willem-Alexander het koningschap op zich zal nemen.

Regentes: Emma van Waldeck-Pyrmont 1890 - 1898

Was regentes voor haar minderjarige dochter Wilhelmina. Stond vanwege haar beminnelijkheid bekend als 'koningin der barmhartigheid'. Emma poetste het imago van de monarchie in Nederland op door succesvolle bezoeken in het land, al dan niet in gezelschap van haar charmante dochter Wilhelmina.

Wilhelmina: 1890 (1898) - 1948

Koningin der Nederlanden, van 1901 tot 1934 getrouwd met Hendrik van Mecklenburg-Schwerin. Stond bekend om haar dominante karakter. Wenste enerzijds een versobering van de koninklijke pracht en praal, maar anderzijds een uitbreiding van haar koninklijke macht. Vervulde een heldenrol in de Tweede Wereldoorlog, ondanks haar vlucht naar Engeland. Wilhelmina overleed in 1962.

Juliana: 1948 - 1980

Besteeg de troon kort na het vijftigjarig regeringsjubileum van haar moeder Wilhelmina. Van 1937 tot 2004 getrouwd met Bernhard van Lippe-Biesterfeld. Verbleef in de Tweede Wereldoorlog in Canada. Juliana's betrekkingen met de alternatieve genezeres Greet Hofmans brachten in 1956 de monarchie aan het wankelen, evenals de Lockheed-affaire in 1975 rondom prins Bernhard. Het koningschap van Juliana werd gekenmerkt door een enigszins informeel, toegankelijk karakter. Juliana kreeg vier dochters: Beatrix, Irene, Margriet en Marijke. Laatstgenoemde verkoos Christina als roepnaam.

Beatrix: 1980 - 2013

Van 1966 tot 2002 getrouwd met Claus van Amsberg. Beatrix' inhuldiging in 1980 werd, evenals haar huwelijk in 1966, ontsierd door rellen. De monarchie werd onder Beatrix weer van een enigszins formeel karakter voorzien. Beatrix en Claus kregen drie zoons: Willem-Alexander, Johan Friso en Constantijn.

Willem-Alexander: 2013 - heden

In 2002 getrouwd met Máxima Zorreguieta. Samen kregen zij drie dochters: Catharina-Amalia, Alexia en Ariane.

 

Source: 

 

1648: Vrede van Münster : einde van de 80 jarige vrijheidsstrijd van de Nederlanden.

 

Een Spanjaard en zes Nederlanders tekenen de Spaans / Nederlandse vrede in het raadhuis van Münster   In de Nederlanden begon in 1568 onder leiding van Willem van Oranje een opstand tegen de Spaanse koning. De oorzaken van de opstand waren ondermeer de vervolging van de protestanten, de armoede en werkloosheid en het centraliseren van de macht onder Filips II. 80 Jaar duurde deze oorlog met een onderbreking van 12 jaar. In de eerste helft van de zeventiende eeuw was er niet alleen oorlog in de Nederlanden; ook in het Duitse keizerrijk (het Heilige Roomsche Rijk) woedde een allesvernietigende oorlog die 30 jaar zou duren. Hierbij waren ook de Fransen en de Zweden bij betrokken. Vanaf 1641 werden in Münster onderhandelingen gestart om onder andere vrede tot stand te brengen tussen de Spanjaarden en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Op 15 mei 1648 werd de Vrede van Münster getekend die een eind maakte aan de 80 jarige oorlog. Dit vredesverdrag was één van de elf verdragen die samen de Vrede van Westfalen vormden. Voor de Nederlanden betekende het dat de Republiek officieel erkend werd als soevereine staat door Spanje en de andere belangrijke Europese landen.

 

Source: 

 

Het geloof van Willem van Oranje

 

Tekst: Ruud van Capelleveen
Auteur van Door de Nederlandse Geschiedenis en Koninklijke Geschiedenis

Protestant en katholiek

Schilderij Adriaen Thomasz. Key: Willem van Oranje in 1580 (detail) Willem van Oranje wordt altijd voorgesteld als een voorvechter van het calvinisme. Het is een mythe: de Vader des Vaderlands vond dat iedereen zelf zijn geloof mocht en moest bepalen. Hij was niet strak in de leer. Willem wisselde van geloof als hem dat beter uitkwam.

Luthers

De prins werd weliswaar luthers opgevoed door zijn moeder Juliana van Stolberg op Slot Dillenburg, maar hij bekeerde zich in (1)544 tot het katholieke geloof. Aan deze overgang lag geen religieus inzicht ten grondslag. Op zijn elfde erfde de Duitse prins een enorm vermogen en omvangrijke gebieden van zijn kinderloze neef René van Chalon. Karel V verbond een voorwaarde aan de aanvaarding van dit geschenk: hij moest worden opgevoed in de katholieke leer aan zijn hof in Brussel. De geschiedenisboekjes vertellen dat zijn ouders pas na een grote geloofsworsteling toestemden in het voorstel van Karel V. Financieel voordeel en een vooruitzicht op een voorspoedige loopbaan prefereerden uiteindelijk boven de lutherse inzichten.

Anna van Buren

Het eerste huwelijk van Willem van Oranje werd katholiek ingezegend en zijn oudste zoon, Filips Willem, werd katholiek gedoopt. Na de dood van Anna van Buren hertrouwde Willem in 1561 met Anna van Saksen. De Duitse Anna was luthers en schatrijk. Zijn geloof verschoot van kleur bij het zien van het vermogen van Anna: Willem zei tegen haar familie dat hij in zijn hart altijd luthers was gebleven. Tegen Filips II, die toestemming voor het huwelijk moest geven, vertelde hij een ander verhaal. Filips gaf pas na lang aarzelen toestemming. Willem van Oranje vertelde hem dat hij de trouwste zoon van de katholieke kerk was en dat de koning er zeker van kon zijn dat hij als katholiek zou leven.

Orange

"Ook de paus kreeg een dergelijke boodschap," schreef Jan Kikkert. "Willem van Oranje zond een brief naar paus Pius V: 'Ik wenste wel, dat ik de pest der ketterij, die door de nabuurschap van Frankrijk in mijn prinsdom Orange is doorgedrongen, kon wegnemen of vernietigen.'" Orange moest katholiek blijven. Toen hugenoten hun geloof verkondden in het Franse prinsdom, maakten de huurlingen van Willem van Oranje op hardhandige wijze een einde aan deze geloofsbelijdenis.

 

Source: 

 

Overspel

Anna van Saksen stelde de prins teleur: zij pleegde overspel met haar secretaris Jan Rubens. Rubens werd gevangengezet op de Dillenburg en Anna werd onder voogdij gezet in Saksen. Willem wilde scheiden van Anna, maar dat ging niet gemakkelijk. In die tijd was echtscheiding in principe onmogelijk. De belofte 'tot de dood ons scheidt' werd nog letterlijk opgevat. Uiteindelijk vond Willem van Oranje een commissie van predikanten die in het geheim de echtscheiding wilden uitspreken, zodat hij in 1575 kon hertrouwen met Charlotte van Bourbon. Dit huwelijk werd om begrijpelijke redenen niet erkend door de katholieke kerk.

Hertog van Anjou

Willem van Oranje voegde zich om politieke redenen naar hetgeen voor zijn positie nuttig was, schreef Jan Kikkert. Hij wilde dat katholieken en calvinisten vrijheid van belijdenis konden hebben. Willem zocht aan het einde van zijn leven aansluiting bij de katholieke hertog van Anjou, een broer van de Franse koning. De Staten-Generaal van de noordelijke Nederlandse provincies stelden hem, op aandringen van Willem van Oranje, in 1581 aan als soeverein vorst. Deze aanstelling had een tweeledig doel: de invoering van een meer gematigde godsdienstpolitiek en een sterke vriend in de oorlog met Spanje.

Acte van Verlatinghe

Op aandringen van Anjou ondertekende men in juli 1581 de 'Acte van Verlatinghe', waarin Filips II aan de kant werd gezet als heerser, maar de belangrijkste doelstelling van Willem van Oranje, toenadering tussen het protestante noorden en het katholieke zuiden, kwam niet tot stand. De tegenstellingen werden niet verkleind maar vergroot. In 1583 keerde Anjou teleurgesteld en gefrustreerd terug naar Frankrijk, waar hij een jaar later aan tuberculose overleed in Château-Thierry.

Charlotte de Bourbon

Na het vroegtijdig overlijden van Charlotte de Bourbon in 1582, trouwde Willem van Oranje op 12 april 1583 voor de vierde keer. Dit maal was Louise de Coligny de gelukkige. Zij was de dochter van de vooraanstaande protestant Gaspard de Coligny. Charlotte overleefde de prins. Zij overleed in 1620 in Fontainebleau. Haar lichaam werd naar Nederland overgebracht en bijgezet in de grafkelder van Oranje-Nassau in de Nieuwe Kerk in Delft.

Pragmatisme

De nazaten van Willem van Oranje stonden bekend als protestanten. Onder de Oranje-stadhouders kregen de protestanten een religieus monopolie. "Deze tolerantie was een pragmatische zaak," schreef Maarten van Rossem. "De regenten zagen niets in religieuze scherpslijperij en de daaruit resulterende twisten. Ruzie over de Godsdienst was slecht voor zaken." De katholieken moesten hun geloof in schuilkerken belijden. Pas in de negentiende eeuw kregen de katholieken meer vrijheden.

Communie

Aan het einde van de twintigste eeuw werd door Oranje de oude tegenstelling beëindigd, toen Juliana tijdens de huwelijksplechtigheid van haar kleinzoon Maurits met Marlène van den Broek ter communie ging. In sommige hervormde kringen sprak men er schande van, maar de actie van de voormalige vorstin maakte geen indruk meer op het Nederlandse volk. De meerderheid had zich al van de kerk afgekeerd en zo kon een klimaat ontstaan zonder morele waarden, waarin kroonprins Willem-Alexander in het huwelijk kon treden met de katholieke dochter van een juntaminister uit Argentinië.

 

Source: 

Source: 

Ewiger_Julianischer_Kalender

Zaltbommelse Almenak van i 803 en i 804

 

Dit is het Jaar na de geboorte onzes Heeren en Zaligm. Jesu Christi i 803

Na de Scheppinge der Waereld 5752

Na de Tijdrekening der Jooden 5763

 

Dit is het Jaar na de geboorte onzes Heeren en Zaligm. Jesu Christi i 804

Na de Scheppinge der Waereld 5753

Na de Tijdrekening der Jooden 5565

 

 

5752 and 5763 the 11 year difference is always like that (I do not know the reason for that) because Jews have new years during the fall feast. And the government have 1 year different and use January as the new year, but YHWH uses the spring feast as new year. This book always is printed in the government new year January.

 

In i 803 the year for the jews was 5763

but

in i 804 it is all of a sudden 5565 ???

 

These are the parents of Anna Maria van Wachtendonck married with Wouter de Gier in j.738

Dit zijn de ouders van Anna Maria van Wachtendonck gehuwd met Wouter de Gier in j.738

Huwelijk van Willem van Wachtendonck en Arnolda de Cock 10 februari i709 (NH)

 

See the year i709

Zie je het jaar i709

 

Do you see the year written in 2 different ways  -  j 738 and 1738

zie je het jaar op twee verschillende manieren beschreven  -  j 738 en 1738

Huwelijk van Wouter de Gier met Joanna Maria van Wachtendonck op 26 Jan j738 te (Maas)Driel_3

 

 Anna Maria wordt in 1 akte als Annemie vermeld.

 

Op den 9 Julij i.686 (i = iesus), sijn tot K(C)oten 
in de kercke getrout Geurt Jansz. 
van Isendoorn J:M: ende Neeltje 
Cornelis van der Coorn, J:Dr: 
dat de proclamatien alle drie ongehindert 
tot Isendoorn sijn geschiet, is ge-
bleecken uijt de verclaeringh van
dr.Pauw pred[ikan]t aldaer. 

Dit is geen 1686 maar het jaar i.686 (i = iesus)

This is not 1686 but i.686 (i = iesus)

Zaltbommelse almanak 1756-01-01 Pagina 7

1756 - 5705 (5706)

  • 1 Tebet(h) 5967 - 17 Januari 2018
  • 1 Nisan 5968 - 17 maart 2018
  • 1 Tishri 5968 - 9 september 2018

 

  • 5705 - 756 = 4949

Jesus is born in the year 4949/4950 after creation

4949/4950 depents on when the year starts.

 

  • Na het begin der nieuwe stijl:

(1)756-174 = 582

 

  • Na de opkomst van Mahomet (Mohammed)

(1)756 - (1)136 = 620

 

Mahomet

Source: 

 

Mohammed (Arabisch: مُحَمَّد بِن عَبد الله, volledige Arabische naam: Moehammad ibn 'Abd Allah ibn 'Abd al-Moettalib ibn Hasjim ibn 'Abd Manaf al-Koeraisji ibn Kielaab ibn Moerra ibn Ka'b ibn Loe'ay ibn Ghalib ibn Fahr) (Mekka, ca. 570 - Medina, 8 juni 632)

 

Vertrek naar Yathrib

In 620 en 621 ontving Mohammed delegaties uit Yathrib (later Medina genoemd), waarvan de leden tot de islam overgingen en die de moslims uit Mekka hulp en bescherming aanboden. Dit stelde de moslims in de gelegenheid om naar Yathrib uit te wijken. Op het moment dat zijn vijanden hadden besloten om Mohammed gezamenlijk te vermoorden, vertrok hij in 622 naar Yathrib. Samen met Aboe Bakr wist Mohammed aan zijn belagers te ontkomen en 's nachts vertrok hij in zuidelijke richting, om zijn achtervolgers op een dwaalspoor te zetten. In een grot voorkwamen een spin en een rotsduif de ontdekking van deze schuilplaats door een web en een nest aan de ingang van de grot te maken. Zijn achtervolgers kregen zo de indruk dat de grot reeds lang niet meer betreden was.

Deze migratie staat bekend als de hidjra en is later als begin van de islamitische jaartelling gaan gelden.

 

Lunario Novo, Secondo la Nuova Riforma della Correttione del l'Anno Riformato da N.S. Gregorio XIII, printed in Rome by Vincenzo Accolti in i.582, one of the first printed editions of the new calendar.

Source: 

Zaltbommelse almanak (i.800) 1.800-01-01 Page 3

Zaltbommelse almanak 1769-01-01 Page 5

 

 

Grondlegging van Romen           2553 (2553 - 1800 = 753)

 

Over het ontstaan van Rome doen veel verhalen de ronde. Volgens de legende opgetekend door de Romeinse geschiedschrijver Titus Livius (rond 59 v.Chr. - 17 n.Chr.) in zijn geschiedenis van Rome (Latijn: Ab urbe condita; Nederlands: Vanaf de stichting van de stad) is de stad in 753 v.Chr. gesticht door Romulus en Remus. Volgens archeologen ontstond Rome in vier fases:

 

Source: 

 

 

Caesars tijdrekening                   i.844 (844 - i.800 = 44)

 

De juliaanse kalender is genoemd naar Julius Caesar, die hem in zijn hoedanigheid van pontifex maximus (hoofd van de Romeinse eredienst) in 45 v.Chr. invoerde als finale correctie op de Romeinse versie van de Egyptische kalender. Die was eerder reeds door Alexander de Grote onder invloed van het Hellenisme over het hele Middellandse Zeegebied verbreid geraakt.

 

Source:

 

Julian calendar

 

The Julian calendar, proposed by Julius Caesar in AUC 708 (46 BC), was a reform of the Roman calendar.[1] It took effect on 1 January AUC 709 (45 BC), by edict. It was designed with the aid of Greek mathematicians and Greek astronomers such as Sosigenes of Alexandria.

 

Source:

 

Julius Caesar               44 BC  (i.844 - i.800 = 44 BC)

 

Julius Caesar

This article is about the Roman dictator. For other uses, see Julius Caesar (disambiguation) and Caesar (disambiguation).

Gaius Julius CaesarThe Tusculum portrait, possibly the only surviving sculpture of Caesar made during his lifetime.

 

Gaius Julius Caesar[a] (/ˈszər/ SEE-zər, Latin[ˈɡaːi.ʊs ˈjuːli.ʊs ˈkae̯.sar]; 12 July 100 BC – 15 March 44 BC) was a Roman general and statesman who played a critical role in the events that led to the demise of the Roman Republic and the rise of the Roman Empire.

 

Source:

 

                                                      

De gregoriaanse kalender, genoemd naar paus Gregorius XIII die hem in 1582 afkondigde, is in bijna alle landen van de wereld de officiële kalender. Niettemin zijn er landen die naast de gregoriaanse kalender voor religieuze doeleinden een andere kalender gebruiken.

 

Source:

 

Gregoriaanse kalender                 i.582  (i.800 - 217 = 583)

 

Olymic Games / Olympische Spelen

De eerste Olympische Spelen worden traditioneel geplaatst in 776 v.Chr.[1] en zouden ononderbroken worden gehouden tot 393 n.Chr., kort nadat keizer Theodosius I in een edict had bevolen dat alle cultusplaatsen van de oude Griekse godsdienst moesten worden verlaten. Hij verbood alle heidense spelen.[2]

 

Source: 

 

De eerste olympische speeltijd                 2575 (2575 - 1.800 = 775)

 

Tussen i.775 en i.783 was de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog aan de gang in de dertien koloniën aan de oostkust van Amerika. De oorlog werd gevoerd tussen de Amerikaanse inwoners van deze koloniën en de toen nog heersende Britten. De reden voor de oorlog was de wil van de Amerikanen om onafhankelijk te worden.

 

Source:

 

Internationale oorlog

De Fransen voerden direct strijd tegen Groot-Brittannië. De oorlog spreidde zich ook uit naar Europa, haar kolonies in Amerika en India. In 1778 werd de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog dus een internationale oorlog. Ook Spanje (1779) en de Republiek der Nederlanden (1780) besloten de Amerikanen te steunen in hun strijd en de anti-Britse alliantie aan te gaan. De Republiek wilde aanvankelijk neutraal blijven. Maar in 1780 veranderde dat. De Republiek kreeg steeds minder grip op de hegemonie op zee, in het voordeel van Groot-Brittannië. Het resultaat was de Vierde Engelse oorlog tussen Groot-Brittannië en de republiek die duurde tot 1784.

 

Source:

 

Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring   (i.800 - 22 = i.778)

 

Mahomets vlugt                                          (i.800 - i.177 = 623)

Hij vertrok in 622 naar Yathrib.

 

1,000 years missing in our History? / Part 1

Source:

Did 1,000 years of history destroyed?

Yes.Coins are one Proof.

Must See to believe.

Source:

 

Karel van Gelre (Egmond) / Charles II Duke of Guelders and Count of Zutphen

Charles II (9 November 1467 – 30 June 1538) was a member of the House of Egmond who ruled as Duke of Guelders and Count of Zutphen from 1492 until his death. He was the son of Adolf of Egmond and Catharine of Bourbon. He had a principal role in the Frisian peasant rebellion and the Guelders Wars.

 

Karel van Gelre of Karel van Egmond (Grave9 november 1467 – Arnhem30 juni 1538), uit het huis Egmond, was van 1492 tot aan zijn dood in 1538 hertog van Gelre en graaf van Zutphen.

 

Source:

https://nl.wikipedia.org/wiki/Karel_van_Gelre

https://en.wikipedia.org/wiki/Charles_II,_Duke_of_Guelders

 

 

This what is coming next is just some information: I have no clue if this is true or not.

So just keep it as information only, not a search fot truth......................... YET.

 

Battle of Hastings

 

The Battle of Hastings[a] was fought on 14 October i.066 between the Norman-French army of William, the Duke of Normandy, and an English army under the Anglo-Saxon King Harold Godwinson, beginning the Norman conquest of England. It took place approximately 7 miles (11 kilometres) northwest of Hastings, close to the present-day town of Battle, East Sussex, and was a decisive Norman victory.

The background to the battle was the death of the childless King Edward the Confessor in January i.066, which set up a succession struggle between several claimants to his throne. Harold was crowned king shortly after Edward's death, but faced invasions by William, his own brother Tostig, and the Norwegian King Harald Hardrada (Harold III of Norway). Hardrada and Tostig defeated a hastily gathered army of Englishmen at the Battle of Fulford on 20 September i.066, and were in turn defeated by Harold at the Battle of Stamford Bridge five days later. The deaths of Tostig and Hardrada at Stamford Bridge left William as Harold's only serious opponent. While Harold and his forces were recovering, William landed his invasion forces in the south of England at Pevensey on 28 September i.066 and established a beachhead for his conquest of the kingdom. Harold was forced to march south swiftly, gathering forces as he went.

The exact numbers present at the battle are unknown as even modern estimates vary considerably. The composition of the forces is clearer; the English army was composed almost entirely of infantry and had few archers, whereas only about half of the invading force was infantry, the rest split equally between cavalry and archers. Harold appears to have tried to surprise William, but scouts found his army and reported its arrival to William, who marched from Hastings to the battlefield to confront Harold. The battle lasted from about 9 am to dusk. Early efforts of the invaders to break the English battle lines had little effect; therefore, the Normans adopted the tactic of pretending to flee in panic and then turning on their pursuers. Harold's death, probably near the end of the battle, led to the retreat and defeat of most of his army. After further marching and some skirmishes, William was crowned as king on Christmas Day i.066.

There continued to be rebellions and resistance to William's rule, but Hastings effectively marked the culmination of William's conquest of England. Casualty figures are hard to come by, but some historians estimate that 2,000 invaders died along with about twice that number of Englishmen. William founded a monastery at the site of the battle, the high altar of the abbey church supposedly placed at the spot where Harold died.

 

Source:

 

Norman conquest of England

The Norman conquest of England (in Britain, often called the Norman Conquest or the Conquest) was the 11th-century invasion and occupation of England by an army made up of NormansBretonsFlemish, and men from other provinces of the Kingdom of France, all led by the Duke of Normandy later styled William the Conqueror.

 

Source:

 

 

William the Conqueror / Willem de Veroveraar

 

Source:

 

 

 

Historiography

In historiography, r. can be used to designate the ruling period of a person in dynastic power, to distinguish from his or her lifespan.

For example, one may write "Charles V (r. 1519–1556)" instead of "Charles V (1500–1558)" if the writer considers the year of enthronement to be more important information for the reader than the year of birth, or occasionally to emphasise when a ruler abdicated before dying. In addition to rex or regina, r. can also be an abbreviation of regnavit ("[he/she] ruled").[3]